Wandeling naar de Zwarte Polder

Ze begint in Knokke-Heist en gaat via Retranchement naar Nieuwvliet (Nederland). De Zwarte Polder is een sluftergebied dat in 1802 ontstaan is als gevolg van een dijkdoorbraak, waarbij de in 1623 aangelegde Zwarte Polder overstroomde. Het verloren gegane land is sindsdien nooit meer helemaal opnieuw ingepolderd.

 

In de afgelopen twee eeuwen heeft het gebied zich kunnen ontwikkelen tot een bijzonder gebied. Het in- en uitstromende zeewater vormde geulen in de voormalige akkers en zette klei en slib af. Hier is een hoog opgewassen schor ontstaan. De wind zorgde ervoor dat de resterende stukken dijk overstoven werden door zand zodat er duinen ontwikkelden, die het gebied aan de zeezijde begrenzen. Op de plaats waar in het verleden de dijkdoorbraak plaatsvond, is er nog een opening in de duinenrij. Door deze opening kan de zee nog steeds het gebied binnendringen. Met water en wind worden jaarlijks vele kubieke meters zand in het gebied gedeponeerd. Het schor hoogt hierdoor in snel tempo op, en dat leidt er weer toe dat het gebied nog maar spaarzaam wordt overstroomd. Een geleidelijke verzoeting van het gebied is het gevolg.  Het gebied is vanaf het wandel- en fietspad op de zeedijk prima te overzien.

 

Midden in het gebied ligt een plankier voor de kortste weg naar het strand. Het gebied is van bijzondere waarde voor de flora en fauna om meerdere redenen: Het is nog een dynamisch gebied dankzij het getij. Er vindt, zij het beperkt, nog erosie en kalkrijke afzetting plaats van zand (nabij de slufter) en klei (hoog op de schorren, bij springtij). De dynamiek zelf is gevarieerd. Hoog, 'achterin' de polder, vindt overstroming alleen bij zeer hoog water plaats, terwijl tussen de duinen, nog een aantal zeer actieve slenken / geulen aanwezig zijn. De dynamiek vindt plaats over en op een gebied dat destijds door de mens als polder in cultuur is gebracht.